Główny Urząd Statystyczny podał wstępne dane o budownictwie mieszkaniowym za pierwsze dziewięć miesięcy 2026 r. Mieszkań oddanych do użytkowania jest o 3,1 proc. więcej niż rok wcześniej. Wzrost rozkłada się jednak nierówno: deweloperzy dołożyli 1,2 proc., a inwestorzy indywidualni 5,2 proc.
Co pokazują dane
Od stycznia do września 2026 r. oddano do użytkowania 149,2 tys. mieszkań, o 3,1 proc. więcej niż w tym samym okresie 2025 r.
Deweloperzy przekazali 91,9 tys. mieszkań, co oznacza wzrost o 1,2 proc. Inwestorzy indywidualni oddali 51,3 tys. mieszkań, o 5,2 proc. więcej. Pozostałe formy budownictwa dały 6,1 tys. mieszkań wobec 5,2 tys. rok wcześniej. Dwie pierwsze grupy odpowiadają łącznie za 95,9 proc. wszystkich nowych mieszkań.
Powierzchnia użytkowa oddanych mieszkań wyniosła 13,2 mln m kw., o 3,2 proc. więcej niż rok wcześniej. Przeciętne mieszkanie ma 88,4 m kw.
Dalej w kolejce stoi więcej. Liczba mieszkań, których budowę rozpoczęto, wzrosła w tym okresie o 4,5 proc., a liczba mieszkań objętych wydanymi pozwoleniami i zgłoszeniami z projektem budowlanym — o 12,3 proc.
Trzy liczby z trzech różnych lat
Te trzy wskaźniki opisują ten sam rynek w trzech różnych momentach. Mieszkania oddane dziś to decyzje inwestycyjne z 2023 i 2024 r. Budowy rozpoczęte to rynek bieżący. Pozwolenia to zapowiedź podaży na 2028 r. i dalsze lata. Dlatego 3,1 proc. i 12,3 proc. nie są ze sobą sprzeczne i nie opisują tego samego zjawiska.
Pozwolenie nie jest zobowiązaniem do budowy. Część z tych inwestycji nie wystartuje, a część wystartuje później, niż wynikałoby z dokumentów. Rozstrzygnie o tym koszt finansowania i sprzedaż w pierwszych etapach, nie liczba wydanych decyzji. O tym, że pozwolenia rosną szybciej niż faktyczne rozpoczęcia budów, pisaliśmy już po danych za lipiec — po trzech kwartałach ta różnica jest jeszcze wyraźniejsza.
Druga rzecz to struktura wzrostu. Przy oddaniach praktycznie cały przyrost pochodzi spoza segmentu deweloperskiego. Budownictwo indywidualne to w większości domy wznoszone na własne potrzeby, rozproszone geograficznie i wchodzące na rynek wtórny po latach, a nie od razu. Mieszkania deweloperskie zachowują się odwrotnie: trafiają do sprzedaży całymi etapami, w jednym miejscu i w jednym czasie.
Co z tego wynika dla inwestora
Dla wierzytelności zabezpieczonej hipotecznie nowa podaż nie konkuruje z zabezpieczeniem dzisiaj. Konkuruje w dniu, w którym zabezpieczenie trzeba spieniężyć. Wzrost pozwoleń o 12,3 proc. jest więc informacją o rynku na 2028 r. i nie jest argumentem za zmianą dyskonta w wycenie prowadzonej w tym roku. Kto przykłada tę liczbę do dzisiejszej ceny portfela, przykłada ją do złego okresu.
Istotniejszy jest skład tego wzrostu. Jeśli przyrost idzie z budownictwa indywidualnego, nowa podaż rozkłada się po wielu gminach i na rynek wtórny trafia stopniowo. To znaczy mniejszy nacisk na cenę pojedynczego lokalu wystawionego na licytację, niż sugerowałaby zbiorcza liczba 149,2 tys. mieszkań. Gdy jednak rośnie segment deweloperski, pojawia się konkretne ryzyko: nowa inwestycja kilka ulic dalej, z pełnym finansowaniem i gotowym procesem sprzedaży, wydłuża czas zbycia lokalu z zajęcia bardziej niż kilkuprocentowa zmiana średnich cen w statystyce.
Praktyczny wniosek jest taki, że pozwolenia czyta się lokalnie, nie krajowo. Przy wycenie zabezpieczenia patrzymy nie na to, ile mieszkań powstaje w Polsce, ale ile podobnych lokali stanie jednocześnie na sprzedaż w tej samej lokalizacji i w tym samym przedziale metrażu. Krajowe 12,3 proc. nie odpowiada na żadne z tych pytań.
Warto też zwrócić uwagę na przeciętną powierzchnię 88,4 m kw. W egzekucji metraż działa przeciwko sprzedającemu: im większy lokal, tym węższe grono nabywców zdolnych go kupić bez kredytu lub z kredytem na wyższą kwotę. A przy sprzedaży egzekucyjnej problemem bywa nie cena, lecz to, czy nieruchomość w ogóle znajdzie nabywcę. Statystyka podaży mówi o liczbie mieszkań, ryzyko siedzi w ich strukturze.
Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty ani rekomendacji inwestycyjnej.