W Krajowym Rejestrze Długów jest już 1075 przedsiębiorstw, których zaległości przekraczają milion złotych. W maju 2025 r. było ich 865, więc grupa urosła o 24 proc. Łącznie mają do oddania ponad 2,36 mld zł wobec ponad 1,7 mld zł w poprzednim zestawieniu. Dane pochodzą ze stanu na 25 sierpnia 2026 r.
Skala i struktura
Na jednego dłużnika przypada średnio około 2,2 mln zł. Za tą kwotą stoi 38 tys. niezapłaconych zobowiązań, czyli przeciętnie ponad trzydzieści na firmę.
Spółek prawa handlowego jest 735, a ich łączne zadłużenie przekracza 1,74 mld zł. Jednoosobowych działalności gospodarczych jest 340, a ich dług to 616,2 mln zł. Najwięcej dłużników działa w handlu — 263 firmy z zaległościami 489 mln zł. Dalej jest przetwórstwo przemysłowe (161 firm, 357 mln zł), transport i gospodarka magazynowa (152 firmy, 275 mln zł) oraz budownictwo (150 firm, 378 mln zł).
Wobec podmiotów finansowych firmy te mają 1,04 mld zł, czyli 44 proc. całej kwoty. 328 dłużników odpowiada wobec jednego wierzyciela, 503 wobec dwóch do pięciu, a rekordzista wobec 38 podmiotów. Sami mikroprzedsiębiorcy czekają na 113 mln zł od 222 firm z tej grupy.
Zjawisko koncentruje się w dużych ośrodkach. W miastach powyżej 300 tys. mieszkańców jest 407 takich firm z zaległościami 935 mln zł — w maju 2025 r. było to 330 firm i 715 mln zł. Na Mazowszu jest ich 298 z długiem 689 mln zł, z czego 218 przypada na samą Warszawę (513 mln zł).
Co widać po drugiej stronie tej liczby
Rejestr zestawia w jednym zbiorze dwie różne populacje wierzycieli. Czterdzieści cztery procent kwoty należy do podmiotów finansowych, które mają procedury, zabezpieczenia i czas. Pozostała część to w większości zobowiązania handlowe, dla których ta sama zaległość jest dziurą w płynności kontrahenta.
Drugi sygnał to rozproszenie. 747 z 1075 dłużników odpowiada wobec co najmniej dwóch wierzycieli. Przy jednym wierzycielu odzysk jest kwestią negocjacji. Przy kilkunastu staje się wyścigiem do tego samego majątku, a o wyniku decyduje kolejność zaspokojenia, nie wysokość roszczenia.
Trzeci: przeciętnie ponad trzydzieści niezapłaconych zobowiązań na firmę to nie jest jeden nieudany kontrakt. To stan, który narastał kwartałami. Naszym zdaniem ten rozkład mówi o rynku więcej niż sama dynamika 24 proc.
Co z tego wynika dla inwestora
Wysoki nominał nie jest argumentem za wyższą ceną wierzytelności. Bywa argumentem za niższą. Milion złotych zaległości oznacza zwykle, że firma przestała obsługiwać zobowiązania na wielu frontach naraz, a nie że stoi za nią jeden duży kontrakt do odzyskania.
Liczba wierzycieli obniża wartość każdej pojedynczej wierzytelności z osobna. 503 dłużników z dwoma do pięciu wierzycielami i rekord na poziomie 38 to informacja o tym, ile podmiotów sięgnie po ten sam majątek. W wierzytelności niezabezpieczonej wycena idzie za realną ścieżką odzysku, nie za kwotą wpisaną do rejestru.
Tu leży praktyczna różnica między wierzytelnością handlową a zabezpieczoną rzeczowo. Wartość pierwszej zależy od kondycji dłużnika w dniu egzekucji, a ta w opisywanej grupie jest z definicji zła. Wartość drugiej zależy od przedmiotu zabezpieczenia i miejsca w księdze wieczystej — czyli od czegoś, co da się wycenić przed nabyciem i co nie znika w chwili, gdy dłużnik traci płynność. Dlatego oba rodzaje portfeli wycenia się zupełnie inaczej, choć w statystyce zaległości wyglądają tak samo.
Warto odnotować także, gdzie ten dług siedzi. W największych miastach zaległości urosły o ponad 30 proc. przy wzroście liczby dłużników o 23 proc. Rosną więc przede wszystkim pojedyncze sprawy, a nie ich liczba. Dla kupującego portfel oznacza to mniej pozycji do obsłużenia, ale każdą trudniejszą.
Materiał ma charakter informacyjny. Nie stanowi oferty ani rekomendacji inwestycyjnej.
